Sabah Safsataları No.1

Sanat ve alkol olmasa nice olurdu halim... Bi kaç gündür insanlara söylediğim söz bu. Yaşamak bazen saçma geliyor hiç bir zaman bir yere varacağımız yok insanlar basit. Bir elin parmaklarını geçmez asla, eğer kategorilere ayırırsak.
Çevrene bak, bir yerde sadece insanlara bakarak otur ve insanlar için beynninde birer hikaye oluştur. Onların çeşitliliği kadar farklı insanlar var. Herkesin farklı neşesi, farklı hüznü olabilir, ayrıntılar farklı olacaktır ama ana çıkış noktası ve varışı hemen hemen aynı.
Ölümsüzlüğün özlemi içinde yaşamak lazım, yarın için değil ya da sadece bir hafta için değil, Goethe`nin Balzac`ın ölümsüzlük isteği içinde. Büyük ve güçlü adımlarla yaşamak lazım, düşme korkusu içinde değil. Dreamer`ın dediği gibi insan ölümü düşündüğü an ölmüş demektir. Tanrı hepimize ruhundan birer parça üflemiş, en azından öyle diyor, o halde çıkarım şu; "Hepimiz birer tanrıyız" en azından kendi çapımızda... Bu yüzdendir ki varolmamız ve yaratmamız lazım insanlık için değil tamamen, "ilk önce ben varım" diyerek yaratmak. Böyle bir insan olmak lazım bence "ben insanım" diyebilmek için.
Sanırım bu yüzden alkol ve sanata ihtiyacım var. Daha fazla bunları düşünürsem beyin hücrelerim yok olacak, karın ağrım tüm bedenimi kemirecek, asla gülemeyeceğim, yatağımda ya da evimde bütün gün tıkanıp kalacağım. İşte bu yüzdendir ki alkol ve sanat olmasa nice olurdu halim...