....

Büyük düşler öldürüldüğünde, çok kan akar... Demiş şair.
Gün saçma, güneşi gidip yerinden almak istiyorum... Kuşlar ötüyo çünkü, kulaklarımı tırmalıyor hatta tüm sesler.
Gitmek vakti gelmeden gitme isteği doğuyor. Bişeyler acıyor ama bilmiyorum neresi, nerde?
Acıların sonsuz kaynağı en gür halinde akmaya başlıyor, Nietszche yalan söylemiş güç vermiyor bu acı.. Dibe çekiyor, en dibe, yer çekiminin en fazla olduğu yere... Elimi kaldıracak gücüm kalmıyor. Çıkmak istiyorum, elimden tutacak tek insan orada kalmalısın diyor.