Birileri konuşsa, yalnızlığın karın ağrısına bir son versem...Biraya biraz tat katsa birileri sözcükleriyle...Bu kadar uzakta olmasak birbirimize en konuşulacak mesafedeyken...
Belki o zaman daha fazla varırdık hayatın tadına...Sessizliğin ve yalnızlığın zevkine, bencilliğine bir son vererek...Yarattığımız duvarların en tepesinde olmak yerine biraz aşağılara inerek denesek mutluluğu...
Sadece belki diye verebileceğim cevaplardır sorunların çözümleri...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder