Remember That Night

Saçma bir depresifliğin varolduğu güne anlamsızlık katmasına göz yumarak uyanmayı yeğlemek, varolmayacağını bilerek uyumaktan daha mantıklı. Zaman acıyı pompalamaya devam ederken yalnızlığı parçalamak için günlük dostlar edinme yöntemine başvurmak güzel bir seçim. Vian`ın absürd hayal gücüne sahip olup baktığım kızın göğüs kafesinde bir kuş beslediğini düşünüyorum. - Sorsam cevaplar mı acaba ne çeşit bir kuş beslediğini?

Adam akıllı yüzünü bile yıkamadan güne devam etmek "The Byrds" dinlememe bile izin vermiyor. Şarkıları seçme yöntemi ne olmalı? Ruh haline göre mi seçim yapmalı yoksa şarkılara göre mi ruh haline bürünmeli? -Farklı seçenek; mevsime göre şarkı seçimi... Bu safsatalara bir an önce son vermek daha sağlıklı olacak gibi. Merak ediyorum gelecekte yazarlar şöyle bir teknolojiye sahip olacak mı?
- Ve cümlelere son vermekteyken yavaşça duyduğu müziğin içine vs... derken o müziğide duymak mümkün olur mu?

Yeni bir sayfaya başlamanın en güzel yanı; o sayfayı sınırsızca kirletebileceğini biliyor olman. Kağıt gerçekten acı çekiyor mudur, yazılanları hissederek... - Yine mantıksız soru - Kışın gelmesi romantizm için büyük kayıp. Öğlen 2 bile olmadan güneşi görememek ruhumu daraltıyor. Kıyafetlerde. Kış minimalizme tamamen ters düşen bir mevsim bana göre ve renksiz kıyafetlerin fazlalığı güneşsiz bir havada daha da baymakta. - Hala giyinmeyi bilenlere saygıdan öte hayranlık beslemeye başlıyorum, cennettin anahtarı onlarda gibi. -
Ve gelmişken son kağıt parçasına yazar varolmamayı tercih edip bugünlük uyumayı tercih etmeye başlıyor. Zaman-tanrı uyandığımda güneşi görmeme izin vermeyecek. Nisan`ı beklemek gerekiyor mu, nisan güzelini bulmak için yoksa aramak zorunda mıyım umutsuzca? Gözlerimi kapatıp yavaşça dalsam uykuya küçük ama güzel kız gelir mi Vegetable Man eşliğinde elinde bir birayla? - Aslında bir anti-depresan da iyi olurdu - Bedenim beynimi dinlemeye başlayıp yavaşça uyuşmaya başlıyor. Biraz oksijen hiç fena olmazdı. Uyuşturacak bir şeylere ihtiyacım var.
Syd ustaya selam olsun.